همهچیز از عشق بیپایان به طبیعت بکر تاووش آغاز شد. در ابتدا، مسیرهای ماجراجویانه را همراه با دوستان طی میکردند، اما بعد متوجه شدند که میتوان این تجربه را با دیگران نیز به اشتراک گذاشت تا آنها هم با طبیعت و آثار تاریخی ـ فرهنگی کیرانتس آشنا شوند.
به این ترتیب، ایدهی «تورهای ماجراجویانه با ویلیس در کیرانتس» در ذهن رودیک آوالیان، یکی از اهالی کیرانتس، شکل گرفت
تور با ویلیس یک ماجراجویی واقعی است. شما فقط به مقصد موردنظر نمیرسید، بلکه خود مسیر را نیز تجربه میکنید؛ از راههای دشوار، جنگلها، رودخانهها و مکانهایی عبور میکنید که با تورهای معمولی دسترسی به آنها تقریباً غیرممکن است.
آدرنالین، حس آزادی، ارتباط مستقیم با طبیعت و امکان دیدن آثار فرهنگی شناختهشده و ناشناخته، همان چیزی است که بیش از همه مردم را جذب این تجربه میکند.
از محبوبترین مسیرها میتوان به صومعهی آراکلوتس، صومعههای کیرانتس و سامسون در دِغْتسَنوت، پل سِرانوتس و همچنین مسیرهایی اشاره کرد که از جادههای جنگلی و کوهستانی عبور میکنند.
اما مکانی خاص نیز وجود دارد که افراد کمی از آن خبر دارند: هارسناکـار؛ در اعماق جنگل، جایی که چشماندازهایی باورنکردنی پیش روی شما باز میشود.
اگر برای نخستین بار به کیرانتس میآیید، مسیر منتهی به صومعهی کیرانتس بهترین انتخاب است؛ ترکیبی کامل از طبیعت، تاریخ و ماجراجویی.
لباس راحت، کفش مناسب، یک لباس گرم برای تغییرات احتمالی هوا و مهمتر از همه رعایت نکات ایمنی، احترام به طبیعت و روحیهی کار گروهی ضروری است.
باقی مسیر را تاووش و ویلیس انجام میدهند.
برای جزئیات بیشتر:
تورهای ماجراجویانه در کیرانتس
تلفن: +374 77 55 35 85 (رودیک)
با رودیک یک مسیر را انتخاب کردیم. صومعه ۱۳ کیلومتر با روستای کیرانتس فاصله دارد و در دل جنگل قرار گرفته است؛ اما خود مسیر رسیدن به آن، بهتنهایی یک شگفتی است.
حرکت با ویلیس تا صومعه حدود ۴۰ دقیقه طول میکشد؛ همراه با توقف، عکاسی و لذت بردن از مسیر.
هزینهی کامل تور ۲۵٬۰۰۰ درام است.
این صومعه یکی از نمونههای منحصربهفرد معماری کلیسایی ارمنی با ساختار آجری است. بر اساس ویژگیهای معماری، متخصصان قدمت آن را به قرن سیزدهم میلادی نسبت میدهند.
اما شاید جذابترین بخش، داستان نام این صومعه باشد.
طبق یک روایت، استاد سنگتراشیای شاگرد بسیار توانمندی داشت. آن شاگرد بهتنهایی این صومعه را ساخت و پس از پایان کار، استادش را دعوت کرد تا نخستین اثر او را ارزیابی کند.
صومعه آنقدر باشکوه بود که استاد مشهور حسادت کرد. او تلاش کرد به هر شکلی ایرادی در بنا پیدا کند، اما موفق نشد. پس از مدتها فکر کردن، سرانجام گفت:
«کیر را عبور داده است.»
از همان روز نام این صومعه کیرانتس باقی ماند.
در مسیر، رودیک به یاد آورد که یک زمستان، هنگام رفتن به کیرانتس، یخ روی یک گودال آب شکست و خودرو در آن گیر کرد. چند ساعت برف، گلولای و نبود ارتباط تلفنی… اما پس از عبور از این سختی و رسیدن به کیرانتس، آن روز به یکی از خاطرهانگیزترین روزهای زندگی تبدیل شد.
و دقیقاً همین داستانها هستند که روح این سفر را میسازند.
در گذشته، در محوطهی صومعهی کیرانتس، سکونتگاه بزرگی به نام مِتس کونِن وجود داشته است که ارمنیانی پیرو آیین کالسدونی در آن زندگی میکردند.
صومعه نیز در همان دوره ساخته شده است. ویژگیهای خاصی در معماری این بنا وجود دارد که به همین دلیل، برخی شباهتها با کلیساهای کالسدونی در آن دیده میشود.
اغلب افرادی هستند که در ابتدا از مسیرها میترسند، اما در پایان، خودشان مشتاق تجربههای هیجانانگیزتر میشوند.
این تور با نوعی حس وابستگی پایان مییابد؛ با هیجان، رضایت و آرزویی که ای کاش مسیر دیرتر تمام میشد یا حتی اصلاً پایان نمییافت.