استان آرارات در بخش جنوبغربی ارمنستان قرار دارد و از شمال با استان کوتایک، شهر ایروان و استان آرماویر هممرز است. در جنوب نیز توسط رود ارس از ترکیه جدا میشود و تا مرز نخجوان ادامه مییابد.
بخش جنوبشرقی دشت آرارات در این استان قرار دارد که عرض آن حدود ۶ تا ۱۳ کیلومتر است، و در شمال آن رشتهکوه یرانوس امتداد یافته است. مرزهای طبیعی این منطقه همچنین شامل رود آزات و شاخه آن گُغت میشود که نقش مهمی در شکلگیری جغرافیای استان دارند.
استان آرارات از نظر آثار تاریخی و فرهنگی بسیار غنی است؛ از شهرهای باستانی گرفته تا صومعهها و قلعههای قرون وسطایی.
در این منطقه شهرهای باستانی آرتاشات و دوین قرار دارند که از مهمترین مراکز تاریخی ارمنستان بودهاند. همچنین مجموعههای صومعهای متعددی وجود دارد که در طول قرنها نقش مهمی در زندگی مذهبی و فرهنگی داشتهاند. صومعه خور ویراپ نیز در همین استان واقع شده است؛ مکانی که با تاریخ سنت گرگور روشنگر گره خورده است، کسی که سالها در یک زندان زیرزمینی در همین محل زندانی بود تا زمانی که ارمنستان مسیحیت را بهعنوان دین رسمی پذیرفت.
این مکان نهتنها نماد پیروزی ایمان است، بلکه یادآور نقطه عطفی در تاریخ است که ارمنستان را به نخستین کشور مسیحی جهان تبدیل کرد.
اگر به طبیعت علاقهمند هستید، منطقه حفاظتشده خسروف یکی از گنجینههای طبیعی کشور محسوب میشود؛ نه فقط یک منطقه حفاظتشده، بلکه دنیایی کامل با تنوع زیستی بالا و طبیعت بکر. در این منطقه مسیرهای مشخصی برای بازدید وجود دارد که امکان کشف زیباییهای آن را فراهم میکند.
اگر از حملونقل عمومی استفاده میکنید، اتوبوسها و مینیبوسها از پایانه کیلیکیا و پایانه جنوبی بهطور منظم به سمت آرتاشات و وِدی حرکت میکنند. در حدود یک ساعت میتوانید به استان برسید و در مسیر از مناظر دشت آرارات لذت ببرید.
گزینه آرامتر و دیدنیتر، قطار است که از ایستگاه «داوید ساسونی» حرکت میکند و حدود ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه طول میکشد.
اگر سرعت و آزادی عمل میخواهید، با خودرو یا تاکسی میتوانید در حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه به آرتاشات یا صومعه خور ویراپ برسید (از طریق بزرگراه M2). تاکسی یکی از راحتترین گزینههاست، مخصوصاً اگر بدون توقف سفر میکنید.
بهترین زمان بازدید از استان آرارات بهار و اوایل پاییز است؛ زمانی که طبیعت و آبوهوا بهترین شرایط را برای سفر ایجاد میکنند.
در بهار (آوریل–مه)، منطقه به یک منظره رؤیایی تبدیل میشود؛ شکوفههای زردآلو دشتها را با لایهای صورتی پوشانده و کوه آرارات در پسزمینه با برف سفید دیده میشود. دمای هوا ملایم است (حدود ۱۲ تا ۲۵ درجه) و برای پیادهروی بسیار مناسب است.
در تابستان (ژوئن–آگوست)، دمای دشت آرارات میتواند تا بیش از ۴۰ درجه برسد، اما این فصل، زمان رسیدن میوههای آفتابخورده، بهویژه زردآلو، است.
در اوایل پاییز (سپتامبر–اکتبر)، هوا دوباره دلپذیر میشود. این فصل زمان برداشت محصول است و منطقه پر از جنبوجوش و زندگی میشود؛ همچنین یکی از بهترین زمانها برای علاقهمندان به شراب است.
هر فصل زیبایی خاص خود را دارد، اما برای دیدن آرارات در زیباترین حالتش، بهار یا اوایل پاییز بهترین انتخاب هستند.
در ارمنستان اغلب هنوز داشتن پول نقد ضروری است. بسیاری از مکانها، بهویژه در مناطق استانها، فقط پرداخت نقدی را میپذیرند. هرچند رستورانها و هتلهایی وجود دارند که پرداخت با کارت یا آنلاین را قبول میکنند، اما تعدادشان زیاد نیست.
در موزهها نیز معمولاً باید هزینهها را نقدی پرداخت کرد. همچنین به خاطر داشته باشید که تقریباً تمام موزهها در روزهای دوشنبه تعطیل هستند.